Το μεγαλύτερο μέρος του αρχειακού υλικού, των φωτογραφιών και των κειμένων αφορά σε τοποθεσίες της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου και της ευρύτερης περιοχής του νομού. Ένα μέρος από το φωτογραφικό υλικό είναι απόκτημα της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδας.

Τα κείμενα που συνοδεύουν τις αναφορές σε ιστορικές τοποθεσίες καθώς και ορισμένες εικόνες έχουν διασκευαστεί από το ψηφιακό υλικό της εταιρίας πολιτισμού "ΔΙΕΞΟΔΟΣ" στο Μεσολόγγι, αλλά και από σχετικούς με το νομό διαδικτυακούς τόπους.

Οι σχολιασμοί, όπου γίνονται και για ό,τι αναφέρονται, καθώς και η αρθρογραφία, παράλληλα με το βήμα των σπουδαστών, απηχούν τη γνώμη των συντακτών τους χωρίς να υιοθετούνται αναγκαστικά από το ΑΤΕΙ Μεσολογγίου.

Ένας συμπιεσμένος φάκελος (zip) με αρχεία σε μορφή Word και Pdf με αναλυτικές οδηγίες για τον τρόπο κατασκευής και σχεδιασμού του εξώφυλλου, εσώφυλλου, της εισηγητικής έκθεσης, της εισαγωγής του λογότυπου και της σελίδας επισήμανσης στο Σεμινάριο Τελειοφοίτων και την πτυχιακή σας εργασία.

Αν πρόκειται να μετρήσετε τα χαρακτηριστικά ενός δείγματος  στα πλαίσια κάποιας μελέτης σας, τότε χρειάζεστει μια μεθοδολογία εκτίμησης του δείγματός σας ή του επιπέδου αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων σας. Χρησιμοποιήστε το δυναμικό υπολογιστή οθόνης  (on line) για να πάρετε τα στοιχεία που θέλετε

Το Μεσολόγγι βρίσκεται ανάμεσα στις αξιόλογες αρχαίες πόλεις Καλυδώνα, Πλευρώνα και Αλίκυρνα, που γνώρισαν μεγάλη ακμή στην πρώιμη Αρχαιότητα. Η ονομασία της πόλης, κατά την επικρατέστερη άποψη, οφείλεται στην ιταλική λέξη messo laghi που σημαίνει «ανάμεσα από λίμνες» (συνέχεια)

Ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας έχει πια καταλάβει ότι κάτι δεν πάει  καλά. Γιατί αν δεν είναι έτσι, τότε ή τα δελτία ειδήσεων αλλοφρόνησαν, ή οι υπουργοί και ο πρωθυουργός είναι μεθυσμένοι ή όλοι έχουν βαλθεί να μας πανικοβάλλουν. Και καλά εμείς, αλλά οι ξένοι; Τι είδους ομαδικό ντελίριο πια είναι αυτό και όπου σταθείς βλέπεις τα ίδια πράγματα μέσα σε ένα σκηνικό πανικού για την παγκόσμια οικονομία;
     

Το θυμάστε εκείνο το ρητό των αρχαίων ελλήνων ότι αν σπείρεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες; Ε, λοιπόν ναι. Το τρέχον αναπτυξιακό πρότυπο που στηρίχτηκε στην ισχυρή εγχώρια ζήτηση και ιδιαίτερα την ιδιωτική κατανάλωση, ξεπέρασε τα όριά του. Η επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της πρόσφατης διεθνούς κρίσης, αλλά θα συνέβαινε έτσι και αλλιώς, χωρίς βεβαίως τα έντονα χαρακτηριστικά που αυτή αναμένεται σήμερα να έχει.
      Όσο οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες ήταν ευνοϊκές, οι στρεβλώσεις αυτές συγκαλύπτονταν και δεν προκαλούσαν προβλήματα στις, έντονα πλέον, διεθνοποιημένες αγορές των ομολόγων, του κεφαλαίου και του χρήματος. Για την Ελλάδα, η συμμετοχή στο ευρώ απέτρεψε μια μεγάλη (ή περισσότερες μικρότερου μεγέθους) υποτιμήσεις του νομίσματος (δραχμής) που θα είχε επέλθει ως συνέπεια του μεγάλου ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Ο συνδυασμός όμως α) της διεθνούς κρίσης, β) της "οιονεί" χρεοκοπίας ορισμένων κρατών που θεωρούνταν υποδείγματα μέχρι πρότινος, γ) της έλλειψης διαφοροποίησης πηγών χρηματοδότησης του ελληνικού δημόσιου χρέους από χώρες με σημαντικά πλεονάσματα (π.χ. Κίνα) και δ) των στρεβλώσεων της ελληνικής οικονομίας (ιδιαίτερα το υψηλό δημόσιο χρέος και το υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου), προκαλεί σήμερα δυσκολίες στο διεθνή δανεισμό της χώρας, με αποτέλεσμα τη μεγάλη διεύρυνση των επιτοκιακών περιθωρίων δανεισμού1 (spread) του δημοσίου, των τραπεζών, των ιδιωτών και των επιχειρήσεων.
      Η συμμετοχή στο ευρώ δεν απέτρεψε ωστόσο την τελευταία εξέλιξη. Για παράδειγμα, η διαφορά του ίδιου ασθενούς σε ένα σύγχρονο νοσοκομείο και στο «δρόμο» χωρίς θεραπευτική αγωγή είναι ότι στο δρόμο τα συμπτώματα και η εξέλιξη της νόσου του θα είχαν ραγδαία εξέλιξη, ενώ στο σύγχρονο περιβάλλον του νοσοκομείου απλά θα καθυστερούσαν…
      Η διεύρυνση των επιτοκιακών περιθωρίων παράλληλα με τη μείωση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, τις δυσμενείς προσδοκίες, το δυσμενές διεθνές περιβάλλον και την πιστωτική στενότητα, έχει ήδη προκαλέσει μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης και των ιδιωτικών επενδύσεων. Επειδή τα δημοσιονομικά περιθώρια χειρισμών είναι περιορισμένα, η μείωση των ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας είναι αναπόφευκτη. Σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς, φέτος (το 2008) ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα είναι περίπου 3.2%, και το 2009 προβλέπεται να είναι μεταξύ 2% (ΔΝΤ), 2.5% (Ευρωπαϊκή Επιτροπή), 1.9% (ΟΟΣΑ) σε σύγκριση με 4% το 20072.  Άλλες εκτιμήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι περισσότερο απαισιόδοξες, ιδιαίτερα για το 2009.
      Το μικρό ποσοστό των εξαγωγών και η χαμηλή εξωστρέφεια που χαρακτηρίζουν την ελληνική οικονομία, αν και αντιαναπτυξιακά στοιχεία από μια μακροπρόθεσμη οπτική γωνία, αποβαίνουν, ως ένα βαθμό, σταθεροποιητικοί παράγοντες στις σημερινές συνθήκες διεθνούς κρίσης. Για παράδειγμα, το τρίτο τρίμηνο του 2008 η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με ετήσιο ρυθμό 3.1%, έναντι μόλις 0.7% της Ευρωζώνης, και -0.5% των ΗΠΑ. Από αυτήν την τελευταία διαπίστωση δεν πρέπει να προκύψει το λανθασμένο συμπέρασμα ότι η εσωστρέφεια είναι θετικό χαρακτηριστικό. Θα ήταν προτιμότερο να υπήρχαν τα δημοσιονομικά περιθώρια άσκησης αντικυκλικής οικονομικής  πολιτικής για να αντισταθμιστούν οι επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης.
      Αυτό άλλωστε είναι ένα από τα πρώτα, βασικά μαθήματα της κρίσης: στην ευνοϊκή φάση του οικονομικού κύκλου πρέπει να δημιουργούνται δημοσιονομικά περιθώρια ούτως ώστε να είναι δυνατή η άσκηση επεκτατικής πολιτικής στην πτωτική φάση του κύκλου, όπως η σημερινή. Αντίθετα, ο ελληνικός προϋπολογισμός του 2009 διέπεται από την πρόθεση για περαιτέρω μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος αλλά και των δημοσίων επενδύσεων. Είναι πρόδηλο ότι ο φόβος των συνεπειών της υπέρβασης του ορίου του 3% του ΑΕΠ που επιβάλλει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης για το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν μεγαλύτερος από τον φόβο της επερχόμενης μείωσης των ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης κατά τη σύνταξη του προϋπολογισμού. Αυτό είναι πρόβλημα που αφορά κυρίως τον τρόπο άσκησης της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ελλάδα, αλλά και την έλλειψη ευελιξίας του Συμφώνου σε περιόδους μείζονος διεθνούς οικονομικής κρίσης, όπως η σημερινή.
      Η μεγάλη διεύρυνση των επιτοκιακών περιθωρίων δανεισμού και η μείωση της ιδιωτικής δαπάνης, παρά τις αναπόφευκτες αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα, αναμένεται να προκαλέσουν μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, ιδιαίτερα αν διατηρηθεί η χαμηλότερη τιμή του πετρελαίου και των λοιπών πρώτων υλών. Αυτό είναι ένα παράδειγμα αναγκαστικής, 'τυφλής' προσαρμογής που την επιβάλλουν οι αγορές. Παράλληλα, αναμένεται και μείωση του πληθωρισμού, λόγω της μείωσης των τιμών των καυσίμων και των λοιπών εισαγομένων προϊόντων αλλά και της συρρίκνωσης της οικονομικής δραστηριότητας.
         Βραχυπρόθεσμα μπορούν να αμβλυνθούν, αλλά όχι να εξουδετερωθούν, οι επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης στην ελληνική οικονομία. Κατ΄ αρχήν, και σύμφωνα με τις περισσότερες διεθνείς προβλέψεις, η διεθνής ανάκαμψη αναμένεται μεταξύ του τρίτου και τέταρτου τριμήνου του 2009. Τρεις παράγοντες συνηγορούν σ' αυτό. Πρώτον, η άμεση ανταπόκριση όλων των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών, από τις ΗΠΑ μέχρι την Κίνα, με τις μαζικές και πρωτοφανείς παρεμβάσεις κεϋνσιανού τύπου. Δεύτερον, η μεγάλη μείωση των τιμών του πετρελαίου και των λοιπών πρώτων υλών. Τρίτον, οι θετικές προσδοκίες από το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ. Βέβαια, όλα αυτά περιβάλλονται από σημαντικό βαθμό αβεβαιότητας. Είναι πρόδηλο ότι στο σύστημα ασκούνται αντίρροπες δυνάμεις. Από τη μια πλευρά, οι ζημιές των τραπεζών ωθούν το σύστημα προς τα κάτω. Από την άλλη όμως, τα διασωστικά πακέτα των κυβερνήσεων (επεκτατική δημοσιονομική πολιτική) και των κεντρικών τραπεζών με τη διοχέτευση ρευστότητας και τη μείωση των επιτοκίων, ωθούν το σύστημα προς τα πάνω. (περισσότερα)

Ενημερωθείτε για το θέμα της εργασίας σας στο Σεμινάριο Τελειοφοίτων στο χειμερινό εξάμηνο 2009-2010

Ενημερωθείτε για τις τάξεις αδειών και τις προϋποθέσεις άσκησης του λογιστικού επαγγέλματος

Η χώρα της κβαντικής απροσδιοριστίας

Από καιρό μας έχουν πάρει χαμπάρι, πρώτη φορά όμως μας επιπλήττουν δημοσίως απροκάλυπτα. «Είμαι βαθιά έκπληκτος», δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup κ.Γιουνγκέρ, «από τις αποκλίσεις μεταξύ των παλαιών και νέων (χρηματοοικονομικών) στοιχείων. Έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν. […]. Το παιχνίδι τελείωσε. Χρειαζόμαστε σοβαρά στατιστικά στοιχεία». Ξεκάθαρη γλώσσα. Αν είδατε να κοκκινίζουν από ντροπή οι αξιότιμοι κύριοι Καραμανλής, Αλογοσκούφης και Παπαθανασίου, πρόκειται για ψευδαίσθηση!

Αυτό που ενόχλησε περισσότερο απ' όλα την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία δεν είναι το ίδιο το ύψος του ελλείμματος, αλλά τα αναξιόπιστα στοιχεία που η χώρα συστηματικά έθετε υπόψη τους. Το έλλειμμα του 2008 έχει αναθεωρηθεί έξι φορές μέχρι τώρα, ενώ αυτό του 2009 πέντε φορές! Είμαστε απρόβλεπτοι, αναξιόπιστοι και πονηροί. Προβάλλουμε τις κακές μας κρατικές συνήθειες στην ΕΕ και γινόμαστε ρεζίλι διεθνώς. Δεν μας επιπλήττουν για το περιεχόμενο της οικονομικής μας πολιτικής, αλλά για κάτι βαθύτερο - τις προϋποθέσεις της• τα αναξιόπιστα στοιχεία στα οποία στηρίζεται.

Η Ελλάδα εδώ και χρόνια, ιδιαίτερα στην Καραμανλική εξαετία, ζει σε μια εικονική πραγματικότητα. Δεν καταγράφουμε, δεν μετράμε, δεν ελέγχουμε. Για την ακρίβεια, προσποιούμαστε ότι μετράμε, υποτίθεται ότι ελέγχουμε - τηρούμε απλώς τα προσχήματα ενός σύγχρονου κράτους. Ο Στέφανος Μάνος επισημαίνει εδώ και χρόνια πόσο σημαντικά είναι τα συστήματα μέτρησης για την άσκηση δημόσιας πολιτικής, αλλά είναι σχεδόν μόνος. Οι πολιτικάντηδες που διοικούσαν το υπουργείο Οικονομικών τα τελευταία έξι χρόνια είχαν άλλες προτεραιότητες - να ενισχύουν π.χ. τα πολυάριθμα σωματεία της εκλογικής τους περιφέρειας. Η αναξιοπιστία της Ελλάδας, για την οποία αγανακτεί τώρα η ΕΕ, αποτελεί τρόπο ζωής στη χώρα.

Ο πρωθυπουργός εξήγγειλε πρόσφατα τη δημιουργία διπλογραφικού λογιστικού συστήματος στα νοσοκομεία. Αλληλούια! Το ίδιο ακριβώς είχε εξαγγείλει ο τότε υπουργός Υγείας κ.Α. Παπαδόπουλος πριν από δέκα χρόνια! Κανένα νοσοκομείο δεν γνωρίζει επακριβώς τα στοιχεία κόστους και εσόδων του. Μητρώο αγροτών δεν διαθέτουμε, δεν ξέρουμε ακριβώς τον αριθμό των δημοσίων υπάλλήλων, ούτε τον αριθμό των συμβασιούχων. Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών κάθε χρόνο δεν είναι επακριβώς γνωστά - εξαρτώνται από την πηγή τους! Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό των αυθαιρέτων, των ημιυπαίθριων και των χωματερών. Δεν γνωρίζουμε τις δασικές περιοχές, ούτε τις δημόσιες εκτάσεις, αφού δεν έχουμε σε ολοκληρωμένη μορφή ούτε δασολόγιο, ούτε κτηματολόγιο. Οι μισοί δικαιούχοι αναπηρικών συντάξεων στο ΙΚΑ εικάζεται ότι είναι εικονικοί. Οι κοινωνικοί ερευνητές περιέρχονται σε απόγνωση όταν πρέπει να συλλέξουν ποσοτικά στοιχεία. Αφού δεν μετράμε, δεν αξιολογούμε. Ζούμε σε ένα κβαντικό σύμπαν υψηλής απροσδιοριστίας και ασάφειας. Η χώρα του περίπου είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της χώρας των «κολλητών».

Ο πρωθυπουργός εξήγγειλε πρόσφατα τη δημιουργία διπλογραφικού λογιστικού συστήματος στα νοσοκομεία. Αλληλούια! Το ίδιο ακριβώς είχε εξαγγείλει ο τότε υπουργός Υγείας κ.Α. Παπαδόπουλος πριν από δέκα χρόνια!

Τα σύγχρονα κράτη όχι μόνο δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς οργανωμένη γραφειοκρατία και σύγχρονα πληροφοριακά συστήματα, αλλά νομιμοποιούνται στο μέτρο που ενσωματώνουν στη λειτουργία τους την αξία του ορθολογικού υπολογισμού. Τα συστήματα μέτρησης αυξάνουν τη διαφάνεια ενός κοινωνικού συστήματος. Συγχρόνως διαμορφώνουν μια αριθμητική πραγματικότητα, η οποία παράγει ένα «τεχνικό» πλαίσιο λόγου, κύρια στοιχεία του οποίου είναι η αφαίρεση, η τυποποίηση, και ο ορθολογικός υπολογισμός. Το αξιακό πλέγμα που διαπερνά το ελλαδικό πολιτικό σύστημα απαρτίζεται από την περσοναλιστική νοοτροπία, τις πελατειακές σχέσεις, και το λαϊκισμό - αξίες αντιθετικές προς αυτή του ορθολογικού υπολογισμού.

Τα συστήματα μέτρησης κατέχουν κεντρική θέση στη λειτουργία ενός σύγχρονου κράτους στο μέτρο που συνιστούν αναγνωρίσιμα από την κοινωνία σύμβολα αφοσίωσης στις αξίες της οικονομικής αποδοτικότητας και του ορθολογικού υπολογισμού. Ό,τι μετράει, μετριέται - και αντιστρόφως (και αντιθέτως). Δεν θα διαθέτουμε «σοβαρά στατιστικά στοιχεία» όσο δεν θα υπάρχει ζήτηση γι αυτά, όσο δηλαδή δεν θα έχουμε επαγγελματική δημόσια διοίκηση. Μια πολιτικοποιημένη δημόσια διοίκηση, πολιτικοποιεί (κοινώς «μαγειρεύει») και τις όποιες πληροφορίες παράγει Αντιθέτως, μια πολιτικά ουδέτερη δημόσια διοίκηση αντλεί τη νομιμοποίησή της από τα ορθολογικά συστήματα που διαχειρίζεται.

Λοιπόν, θέλετε «σοβαρά στατιστικά στοιχεία» κ.Παπακωνσταντίνου; Φτιάξτε σοβαρή δημόσια διοίκηση κ.Ραγκούση!